Lekedar, özgün temalar etrafında farklı ürünler üretmek amacıyla kurduğumuz bağımsız bir markaydı. Amacımız yalnızca ürün satmak değil; çizimleri, hikâyeleri ve farklı düşünce dünyalarını gündelik hayatta kullanılabilen nesnelere dönüştürmekti. “Hayalperestler”, “Samsara” ve birbirinden farklı birçok tema altında uzun bir süre boyunca yaklaşık 20 farklı ürün grubunda üretim yaptık.
Marka yaklaşık üç yıl boyunca faaliyet gösterdi. Ancak tıpkı daha önce kurduğumuz Roadrow gibi, Lekedar da mevcut ekonomik koşullar içerisinde ayakta kalamadı. Bunun nedeni yalnızca üretim yapmak değildi; küçük ölçekli bağımsız bir marka olarak var olmaya çalışmanın giderek imkânsız hale gelmesiydi.
Üretilen bir ürünün maliyetini düşündüğümüzde ortaya çıkan tablo buydu: yüksek vergi oranları, pazaryerlerinin aldığı komisyonlar, artan üretim giderleri ve sürekli yükselen maliyetler. Büyük markaların bile zorlandığı bir ekonomik yapı içerisinde küçük üreticiler için alan her geçen gün daha da daraldı. Biz de bir noktadan sonra devam edemedik.
Belki marka yeterince büyümedi. Belki biz bazı şeyleri doğru yapamadık. Belki de mesele yalnızca biz değildik. Bilmiyorum. Ama bildiğim şey şu: Lekedar’ın çıkış noktası gerçekten samimiydi. Farklı düşünceleri, özgün çizimleri ve hikâyeleri insanlarla buluşturmak istiyorduk.
Bugün marka kapanmış olsa da, geriye yalnızca satılmış ürünler değil; üretmeye çalışılmış bir fikir kaldı.
Roadrow, yaklaşık yedi–sekiz yıl önce başlattığım bir proje ve aynı zamanda bir markaydı. Çıkış noktası oldukça netti: Türkiye’deki köyleri ve köy okullarını boyayarak sanatın büyük şehirlerin dışına taşınabileceğini göstermek.
Bu fikir doğrultusunda bir karavan alarak Türkiye’yi köy köy dolaşmayı ve gittiğim yerlerde köy meydanlarını ve köy okullarını boyamayı planladım. Bu yolculuğu sürdürülebilir hale getirebilmek için Roadrow markasını kurdum. Marka yalnızca bir proje fikri değil, aynı zamanda bu fikri ayakta tutabilecek bir üretim ve satış modeli olarak tasarlandı.
Roadrow kısa süre içinde bir limited şirkete dönüştü. Üretilen ürünler hem perakende olarak farklı mağazalarda satıldı hem de e-ticaret üzerinden insanlara ulaştı. Amaç, markanın ticari faaliyetleri sayesinde elde edilen gelirle köylerde yapılacak sanat çalışmalarını finanse edebilmekti.
Ancak zamanla artan üretim maliyetleri ve küçük işletmeler için giderek zorlaşan ekonomik koşullar bu yapının sürdürülebilir olmasını zorlaştırdı. Küçük şirketlerin ayakta kalmasının giderek zorlaştığı, büyük şirketlerin ise daha da büyüdüğü bir ekonomik ortamda Roadrow’un ticari faaliyetlerini sürdürmek mümkün olmadı.
Bu nedenle Roadrow, bu yılın Şubat ayında ticari hayatına veda etti.
Buna rağmen Roadrow’un ortaya çıkış nedeni ve taşıdığı fikir hâlâ benim için önemini koruyor. Çünkü bu marka yalnızca bir ticari girişim değil, aynı zamanda Türkiye’de köylerde sanat üretmenin mümkün olup olmadığını sorgulayan bir denemeydi.